• 1
  • 3
  • 12
  • 11
  • 2
  • 13
  • 8
  • 9
  • 10

Wil je na de vorige verslagen weten wat er ondertussen met TNT3 gebeurde?

Hieronder kom je alles te weten over de toernooien in mei. Met dank aan verslaggever Bjorn

Verslag van “de zwaaikomcup” een jeugdtornooi voor TNT 3 in Roeselare(13/05/18):

Alhoewel het niet vrijdag de 13é was, hadden we toch niet echt geluk met het weer. De enige dag in de voorbije periode dat het slecht weer was. Nu ja, om 8:00 vertrokken we met 9 helden/heldinnen naar Roeselare om daar de Zwaaikomcup te gaan spelen. Michiel ontbrak door zijn laatste jaar reis, maar Raf en Storm, twee nagelnieuwe spelers van TNT zouden hun vuurdoop gaan beleven in West-Vlaanderen. Dat hebben heel veel jongeren hen voorgedaan, maar dat waren andere omstandigheden. Verder waren uiteraard de andere spelers en speelsters van de partij (kapitein Aline, Annemijn, Laurence, Lennert, Herwert, Kobe en Seb (Seb met een B, dus niet zoals in mijn vorige verslagen met een P… mijn excuses).

De eerste match die we moesten spelen was onmiddellijk tegen RKV 4. Dat is het zelfde team van grote sterke kerels als waar wij in de manche tegen gespeeld hebben. Tot overmaat van ramp waren de clubboten door elkaar gescharreld en was Aline haar voetsteun kapot. Hierdoor kon ze uiteraard niet meedoen en moesten zowel Raf als Storm aantreden. Het is logisch dat we met al onze lichtgewichtjes moeilijk een vuist zouden kunnen maken. Toch had ik in de eerste helft steeds het gevoel dat we zeker even goed waren dan onze tegenstanders. Nu goed uiteindelijk hebben zij er twee gemaakt en wij maar één. Tijdens de rust heb ik gevraagd aan iedereen om hard te blijven werken en sneller te gaan spelen. Dat hebben we een beetje verkeerd opgevat en we gaven snelle passen, maar dan achter de boot of naar iemand die niet keek. Hierdoor leip onze tegenstander uit naar 5 – 1, iets wat mijn spelers op dat moment helemaal niet verdiende. Gelukkig kon Lennert nog tegen scoren op het einde van de wedstrijd. Een mooie score, maar eigenlijk had hij niet mogen shotten, want hij lag slecht gepositioneerd. Maakt niet uit 5 – 2 op het einde. We vonden het jammer dat we weer tegen hen hadden moeten spelen, maar hadden het gevoel dat er zeker meer in zat.

De volgende wedstrijd van de groepsfase was tegen BKS jeugd. Het jeugdteam uit Boom. Ook zij hadden ondertussen al verloren van RKV 4, dus wie deze match won, plaatste zich voor de halve finale, de verliezer mocht nog maar één wedstrijd spelen. Dat wou ik graag vermijden met de uitgebreide selectie. Nu ja, Lennert pakt de bal in de sprint, we zoeken een gat in de verdediging, Kobe vindt een opening door Seb aan te spelen en bam we staan 1 – 0 voor. In de volgende aanval gaf Laurence een pas naar Herwert, hij kon de bal in eerste instantie niet aanpakken maar ging succesvol in duel en knalde de 2 – 0 voorbij hun doelman. Afwerken aan 100% noem je dat! Herwert had de smaak te pakken en ook het volgende doelpunt werd door hem gescoord. Lennert zag hem invaren en paste op het juiste moment. Herwert ramde de bal in de linkerbovenhoek waardor we 3 – 0 voor kwamen. Het moet gezegd worden dat de echt wel jonge gasten van BKS hun hoofd niet lieten hangen. Hun aanvoerder knalde een bangelijk shot in onze winkelhaak en milderde dus naar 3 – 1. Kobe die aangespeeld werd door Lennert kon met zijn linksepootje ook een doelpuntje meepakken en ook Herwert ronde een goede aanval af op aangeven van Aline, die aanval werd trouwens opgezet na een mooie steal (afnemen van de bal) door Annemijn! Annemijntje zelf vaarde een counter net voor de rust en werd super mooi aangespeeld, maar ze gooide de bal net onder de onderlat. Uiteraard is dat balen, maar als coach was ik vooral blij met de perfect uitgevoerde counter, dat scoren komt heus wel.

De tweede helft was iets meer gelijkwaardig, maar onze jongere tegenstander had het toch moeilijk om zich door te zetten. Man in vorm Herwert, kon na een mooie pas van Laurence de score opdrijven naar 6 – 1. Laurence stopte eerst nog een shot. Maar daarna wist de nr 1 van onze tegenstanders toch via een mooi shot tegen te scoren (6 – 2). Uiteraard lag Herwert even later op de juiste plaats om te scoren. Even later bezorgde hij de bal bij Kobe die de 8 – 2 in doel kon plaatsen. BKS was op het einde van de wedstrijd nog op weg naar een doelpunt, maar dat was buiten Aline gerekend die het shot blockte. Samengevat, we wonnen met 8 – 2 en konden nog strijden voor de finale.

Na de middag kwamen we echter uit tegen RKV drijf (een combinatie tussen twee teams uit derde klasse). Dat we nu tegen een sterkere tegenstander speelden was wel duidelijk, bij de sprint kwamen we al vijf slagen te kort. In de beginfase van de wedstrijd houd Laurence ons recht met twee belangrijke reddingen. Daarna kunnen we zelf eens aanleggen, maar het shot van Laurence mist precisie. Maar aangezien Laurence de volgende aanval van onze tegenstander zijn derde goede redding verrichte kunnen we hem dat wel vergeven. Nadat ook Seb nog een redding had kunnen verrichten was het uiteindelijk toch prijs. Het nr 12 van de tegenstander knalde uiteindelijk de 0 – 1 op het bord. Toe we weer in de aanval trokken veloren we de bal en onze tegenstander kon zo op ons doel afstormen. Gelukkig was Lennert er om spectaculair de bal te blocken zodat de score onveranderd bleef. Hij kon aan de overkant dan ook nog een shot afvuren, maar dit ging jammer genoeg naast. Even later kreeg Lennert nog een goede kans, maar in plaats van zelf te schieten gaf hij een prachtige pas aan Herwert die de doelman verschalkte. We stonden zo maar op 1 – 1 tegen een ploeg die een klasse hoger speelt. Spijtig genoeg konden we dit gelijkspelletje niet vasthouden. Er werd een zware fout gemaakt op Aline, die daardoor de bal verloor. Deze fout werd niet gefloten door de scheidsrechter en in de verwarring wist die dekselse nr 12 weer te scoren. Zeker geen verwijt aan de ref of mijn team. Dit is gewoon pech hebben. Met 1- 2 gaan rusten is zeker niet slecht! In het begin van de tweede helft wist Laurence ons nog twee keer recht te houden, maar dan moest hij zich toch weer gewonnen geven op een shot van één van onze tegenstanders. En het werd nu toch wat moeilijker om alles dicht te houden. Gelukkig kon Laurence nog één keer redden, maar het volgende shot was toch weer prijs. Doemme toch. Deden we dan niets meer in aanval? Dat zou ik niet durven zeggen. Aline zette Seb alleen voor de doelman, maar die tikte de bal over. Even later ramde Herwert een bal naar doel, maar daar had hij een betere optie moeten kiezen, want hij moest drie paddels voorbij. Helemaal geen verwijt, we moeten hier op training aan werken. Nadat onze tegenstander ook nog de 5 – 1 tegen de netten wist te plaatsen was de match helemaal gespeeld uiteraard. Toch kon Lennert nog eens knallen (gestopt) en ook Annemijn deed nog een poging. Jammer genoeg viel de pot aan de overkant, want één van de laatste aanvallen van de match werd nog binnen gewerkt door iemand van RKV. We verloren dus de match met 6 – 1. Maar de eerste helft van de match was de beste helft die we gespeeld hebben onder mijn leiding.

De laatste match van de dag was de match voor de derde plaats tegen… opnieuw RKV 4. Met een beetje schrik begonnen we aan de wedstrijd, maar toen Lennie de sprint won (maar de bal daarna jammer genoeg verloor) begon het besef te groeien dat we weldegelijk sneller konden zijn. Annemijn kreeg de bal heel schuin voor doel, ze ondernam nog een poging, maar die ging jammer genoeg niet binnen. Onze tegenstander begon met een bombardement van op afstand, maar Lennert en Herwert (twee keer) wisten deze shots te blocken. Aline waarschuwde onze tegenstander al dat we er echt in geloofde, maar haar shot werd nog gestopt omdat ze de bal kreeg toen haar snelheid er al uit was. Herwert kon na een persoonlijke actie tot een shot komen dat helemaal bangelijk in doel verdween. Bam!!! 1 – 0… Gelukkig kon Laurence ons de volgende aanval van de tegenstander recht houden, anders hadden we misschien het zelfde effect dan in onze vorige match. Maar toen we terug in aanval trokken en Herwert perfect kwam ingevaren kreeg hij de bal en knalde naar doel. Maar deze keer konden we niet juichen. Toch was dit het soort aanval dat ik wil zien. Ook Lennie kreeg nog een goede kans, maar ook de doelman van onze tegenstanders keepte een goede match. Even later veroverde we de bal, maar Seb gaf een slechte pas en de tegenstander kwam in balbezit op een gevaarlijke plaats. Maar Seb gaf zich niet gewonnen en knokte zich terug bij de bal nog voor de tegenstander kon scoren. Dat gaf Seb zo veel vertrouwen dat hij even later een steekje opraapte dat Raf liet vallen. Op die manier haalde we de rust met een 1 – 0 voorsprong. De tweede helft begon met wat animo. Volgens mij heeft Seb een doelpunt gemaakt, maar de lijnrechter zei van niet. Dus de score bleef op 1 – 0 hangen. Laurence moest vervolgens drie ballen pakken en er werd ook nog een shot gemist door onze tegenstander. Maar toen moesten ze even naar adem happen en vonden wij het ideale momentum. Herrie knalde kei hard op de lat, pakte de rebound en duwde hem daarna binnen. Even later werd nog een shot van Herwert gestopt. Met de moed der wanhoop trokken onze moegestreden tegenstanders naar ons doel, maar verder dan een shot op de zijlat kwamen ze niet meer. We wonnen de wedstrijd met 2 – 0 en de derde plaats was van ons!

Een dikke proficiat aan al mijn spelers en speelsters. Voor Raf en Storm ging het nog wat hard, maar zij gaan er zeker ook komen. Maar ze hebben net als de rest gevochten voor wat ze waard waren en dat is hetgeen dat telt voor mij. Dank u wel aan de supporters! Vaders en moeders, broer en zus… en ook Jef. Dank u wel ook aan de organisatie van het tornooi.

Volgende week spelen we een lang weekend in Essen op de Deutsland cup. Een fantastische setting voor een top tornooi.

 

 

 

 

Verslag van het internationaal tornooi van Essen (Duitsland) van 18 tot 20 mei 2018:

 Vrijdagavond kwam iedereen gepakt en gezakt aan voor het eerste echt grote tornooi van de nieuwe TNT 3 bezetting. Drie dagen knallen tegen onze leeftijdsgenoten uit Duistland en Polen, het zou een leerrijke ervaring worden. Aangezien het pinksterweekend steeds heel dicht bij de eind examens ligt moesten we een beetje schuiven met het personeel. Michiel kon sowieso de tocht niet meemaken en Laurens koos ervoor om zaterdag heel de dag te studeren en zondag toe te komen, dan zou Kobe zondagavond de omgekeerde trip maken richting zijn zacht bedje om dan maandag achter zijn boeken te knallen. Top van die gasten (al begrijp ik dat het geen gemakkelijke beslissing was voor hen). Nu goed Yoran had ons gewaarschuwd voor mega files onderweg, maar die hebben we jammer genoeg niet gevonden. Om toch maar niet op tijd aan te komen besloot Aline dan maar een ommetje te maken op één of andere autostrade in Duitsland door de verkeerde afrit te nemen. Dat was een prachtig ommetje, maar ik was blij dat we uiteindelijk op de juiste plaats aankwamen. Na even zoeken op de camping bleek er helemaal geen plaats voor TNT. We waren de camping vergeten te reserveren. Oeps! Gelukkig waren Annemijn en haar super zus en geweldige ouders al gearriveerd, zij hadden hun sleurhut al geïnstalleerd en de rest kon in de buurt hun tent knallen. Klaar voor de eerste nacht. Sep informeerde bij mij of we de finale zouden kunnen halen. Ach ja, elke match die je speelt kan je winnen… maar ik schatte onze kansen toch niet al te hoog in.

Zaterdag morgen moest ik iedereen om 6:00 al uit hun bed schoppen. We hadden een gigantisch ontbijt meegekregen van de top ouders van mijn spelers en speelsters en daarna konden we ons gaan opwarmen voor een pot kajakpolo tegen 1.Meidericher KC. We kregen daar even een gigantisch pak rammel van die ploeg. We stonden al 4 – 0 achter toen na 7 minuten Herwert eindelijk ons eerste shot probeerde. Verder ondernam diezelfde Herwert nog één shot dat foutief geblocked werd. Verder waren we aanvallend enorm onmondig in de eerste helft en kregen we er zelf 6 om de oren. De tweede helft was beter, we overwonnen een beetje de schrik en Herrie pakte de sprint. Toch moesten we weer te lang wachten op kleine kansjes zoals een gemist shot van Aline of Lennert die een shot over zag getikt worden in corner. We stonden nu al 10 – 0 achter en er was niet meer lang te spelen. Sommige spelers keken al redelijk wanhopig moet ik zeggen. Bij de laatste aanval wist onze linkspoot (Kobe) echter de doelman te verschalken zodat het niet 10 – 0 maar 10 – 1 werd. Voor al de spelers en voor mij een wereld van verschil! Hop op naar de volgende match.

Die volgende match was tegen de latere finalist (al wisten we dat toen nog niet uiteraard). Het team luistert naar de naam “KSV Havelbrüder” en hoe je juist moet uitspreken, ja daar heb ik dus ook geen idee van. Opnieuw werden we volledig van de kaart gespeeld door deze sterke Duitse selectie. We kregen een droge 14 – 0 om de oren. Dat was even balen voor de winnaarstypes binnen de ploeg. Leren winnen is niet zo moeilijk, maar leren verliezen is dat duidelijk wel. Maar het hoort bij het spelletje en het was een wijze les.

Verder hadden we geen wedstrijden op zaterdag. We zijn nog gaan kijken naar onze andere ploeg en de helden van mijn spelers (het team van Jef Vos en Seppe Vermeiren uit Deventer). De ouders die mee gekomen waren zijn rustig naar de winkel getrokken en het zusje van Annemijn heeft zowat heel de primark in Essen leeg gekocht ondanks alle paskamer troubbels. Ik vrees dat er voor de anderen weinig in huis is gekomen van studeren. Yoran had een gereserveerd op het terras van een gezellige pizza zaak waar we het avondeten hadden. Mercikes Yoran! Het eten was voor iedereen heel lekker en gezellig, met als extratje dat heel de selectie van DKV Deventer daar ook was en gewillig op de foto gingen. Een leuke avond, die daarna jammer genoeg snel moest eindigen omdat we de volgende dag opnieuw om 6:00 s’morgens uit de tent moesten om onze laatste twee poule matchen te spelen.

Eerst stond MOSW Choszcno uit Polen op het programma (hier heb ik al helemaal geen idee van hoe ik het moet uitspreken). Het eerste shot van de match was direct van ons! Patat Sep knalde zo hard hij kon, maar de bal zweefde ver naast. De daaropvolgende aanval van onze tegenstanders bleek nog maar eens dat we onze doelmannen (Laurens en Michiel) ongelofelijk misten. Aline kon de bal eigenlijk wel blokkeren, maar hij viel toch net binnen.   Jammer, maar we lieten ons hoofd niet hangen en Lennert knalde de bal naar doel, maar ook deze poging was niet raak. Ook deze sterke tegenstanders liepen verder uit naar 0 – 4. Maar dan wist Herwert toch een gaatje te vinden naast de doelman en de 1 – 4 te scoren. Uiteraard vond de tegenstander dat niet super erg en ook zij pikte nog een doelpuntje mee. Aline had nog een wel heel mooie gelegenheid om te scoren maar de doelman wist die bal nog net over te tikken. Kobe knalde dan weer tegen het kader, maar even later had Lennert een prachtige kans. De verdedigers van het Poolse team trachten hem echter in te sluiten en hij gaf dus maar een geniale pas waar Sep uit kon scoren. Super gedaan van beiden heren! Net voor het einde van de match scoorde onze tegenstanders nog het laatste doelpunt van de partij. Maar 2 – 6 was toch al een pak beter dan de uitslagen van zaterdag.

De tweede match op zondag was de laatste match van de eerste ronde. We speelden tegen DJK Ruhrwacht, dus weer tegen een stevig ploegske. De eerste aanval van de match was al direct een deftige aanval. Kobe shotte tegen de bovenlat, de bal viel op de onderlat en dan terug in het water. Lennert pikte de bal op en knalde… tegen de lat. Sep kon nu de bal bemachtigen, maar zijn shot werd geblocked. De tegenstander die de bal nu wel kon pakken paddelde als gekken naar voor en konden de 1 – 0 scoren. Oké dat is even balen en super onverdiend voor mijn spelers. Maar dat is sport nu eenmaal. We kregen deze match wel heel wat kansen. Een shot van Sep miste doel, ook Herrie miste jammer genoeg en even later ondernam diezelfde Herwert opnieuw een poging op doel, terwijl een ploegmaat misschien beter lag. Nu goed daar moeten we aan werken op training. Lennert wist gelukkig wel een shot af te werken zodat we op 1 – 1 kwamen. Maar jammer genoeg wisten we ook nu dit gelijkspelletje niet lang vast te houden, want de Duitsers wisten al snel de 1 – 2 te scoren. Ondanks een shot van Aline (ver naast), een mooie poging van de prima invarende Lennert en een goed shot van Herwert bleef het 1 – 2 aan de rust.

De sprint voor de tweede helft te beginnen wonnen we en Sep en Herrie kregen kansen, maar konden ze niet afmaken. Onze tegenstander had weer zo één sterke speler en die knalde een kans wel in doel. Geen probleem want we kregen weer twee mooie kansen maar tot scoren kwamen we niet. Onze tegenstander jammer genoeg wel 1 – 4 en match gespeeld… Nee hoor, we gaven niet af en Annemijn wist op aangeven van Lennert een shot lekker in de winkelhaak te toveren! Verder werd er niet meer gescoord, dus we verloren met 2 – 4 en eindigden dus laatst in onze groep. Maar vooral de prestatie van de laatste twee matchen moesten we onthouden. De laatste match waren we zelfs beter… maar minder sterk.

Bij het eten konden we rustig het schema overlopen voor de rest va het tornooi. We speelden nog twee potten op zondag met Laurens erbij, want die was nu ook toegekomen. Met zeven spelers dus, gelukkig een beetje meer rusten. Maandag moesten we in de voormiddag nog één keer aan de bak. Daarna was het tornooi voorbij.

De eerste match van de tweede ronde (tegen DRC Neuburg) was echter een drama. Al viel de eerste helft nog min of meer mee. Ondanks meerdere goede doelpogingen van de twee teams wisten enkel onze tegenstanders één keer de netten te doen trillen. Maar de tweede helft was echt niet goed, met als enige licht puntje de score van Herwert (toen de 1 – 2). We verloren de pot met 1 – 4, maar ook deze match hadden we kunnen winnen (erger nog moeten winnen). Maar we hebben verschillende afspraken niet opgevolgd. Erger nog, twee spelers zijn er amper opgeweest. Ik was enorm teleurgesteld, in het team en in mezelf dat ik dit niet beter had opgevangen voor mijn team. Nu goed, niets is zo helend na een slechte prestatie als ene gezellig moment onder de zonnewering van de caravan bij Ruud en Marieke. Rustig keuvelen en Danique die best veel pannenkoeken kan verorberen voor zo een kleine meid. De batterijen werden weer opgeladen voor de laatste pot van de dag.

De laatste match van de dag tegen KP Prague werd zeer goed begonnen want Lennert wist de sprint te winnen. Hij zorgde ook voor het eerste shot van de partij, maar dat werd geblocked. Sep wist het tweede shot wel te benutten en we stonden 1 – 0 voor!   Jammer genoeg kon onze tegenstander in hun eerste de beste tegenaanval onmiddellijk scoren, ik had nu graag even langer van onze voorsprong genoten. Bij het opzetten van de bal kwamen ze direct man op man varen en daar hebben we duidelijk problemen mee. Dat hebben we in de eerste match ook al ondervonden. Na de eerste de beste slechte pas kon de tegenstander profiteren om de 1 – 2 en 1 – 3 te maken. In de eerste helft kon enkel Herwert nog tot een shot komen. Ondanks de moeilijke periode was deze wedstrijd echter helemaal niet te vergelijken met de match hiervoor, alles was zo veel beter!

Met nieuwe moed starten we terug aan de tweede helft. Herwert shotte al direct op de lat, dus de positieve toon was onmiddellijk gezet. We liepen op een couter (1 – 4), maar de volgende aanval wist Kobe, Aline te bereiken en zij knalde de 2 – 4 op het bord. Lennert kon bijna de aansluitingstreffer scoren, maar miste en dat deden onze tegenstanders even later weer niet. Na de 2 – 5 konden de boeken uiteraard dicht, maar we gaven niet op en een Herwert kon een persoonlijke actie afronden met een prachtig doelpunt, wat eveneens het laatste doelpunt van de match was (3 – 5). We hebben ons goed geweerd, in tegenstelling tot vorige match was ik zeer trots op onze prestatie.

Na het frietjes eten op het tornooi zelf hebben we afscheid genomen van onze linkspoot. Kobe vertrok met zijn ouders en broer weer naar het mondaine Vosselaar en na een iets langere nachtrust moesten we nog één keer aan de bak op maandag tegen TUS Warfleth.

Wij wouden heel graag toch één keer winnen op dit tornooi, maar we speelden tegen een veel sterkere tegenstander dan gisteren. Meteen bij de start wouden zij ons bij de keel grijpen. Maar ik moet zeggen dat onze verdediging het eerste deel van de match echt wel pal stond. Ook het geluk stond toen een beetje aan onze kant. Want Laurence pakte een paar ballen en ook Lennert blokkeerde een cruciale bal door heel goed te verdedigen, maar ook de doelrand hield ons een paar keer recht. Toen we die storm overleefd hadden kregen wij ook onze eerste kans, maar het eerste shot van Herwert eindigde vol op het doelkader. Onze tegenstanders merkte dat we onze vast doelman weer op doel hadden liggen, want Laurence deed twee leuke reddingen op goede schoten van onze tegenstander. Hierna konden wij heel kort het commando over de wedstrijd overnemen met schoten van Herwert tegen de zijlat en Lennert die zijn poging weg getikt zag worden door de doelman. Vanaf dan hadden we een heerlijke cupmatch met goed pogingen over en weer. Dan begint de vermoeidheid bij ons een beetje een part te spelen, want de eerste snelle aanval van onze tegenstanders kan Sep nog afblokken (hij alleen tegen twee man) door heel goed te verdedigen, maar de volgende snelle aanval was wel raak. Na een schitterende steal van Herwert (in het Nederlands gezegd: hij pakte de bal af) kon hij in de snelle aanval trekken, maar zijn poging werd net nog tegen gehouden. Met de moed der wanhoop probeerden we nog tegen te scoren, maar Sep trof de lat en Aline haar shot werd afgebloked. Ok, ik moet ook wel zeggen dat ook onze tegenstanders nog kansen kregen… Maar net voor het einde kregen we een beetje ongelukkig de 2 – 0 te slikken en in de laatste minuut ook nog de 3 – 0. Super jammer, want ik had de jongens en meisjes zeker wel een goed resultaat gegund. Sport kan soms hard zijn.

Na de match hebben we de boten op de kar gelegd en even later trok in met Sep in de auto huiswaarts. Ik had zijn mama beloofd om op tijd naar huis te rijden zodat Sep nog naar het verjaardagsfeest kon van zijn topzus. Toen we de stad van Essen uit waren zat hij al tussen de zeten en de veiligheidsgordel gedraaid. Waarschijnlijk dromend van polomatchen en Nederlandse vikingen. Het einde van een leuk weekend, met een fantastische groep.

Dank u wel aan iedereen die van deze trip een succes gemaakt heeft. De spelers en speelsters, de ouders voor al die hulp met het voorzien van het eten en de gasten van TNT2 (Yoran, Bjorn, Rob en Kyle) die ons hier en daar ook verder geholpen hebben. Speciaal dank woord voor Jef Vos die op de achtergrond heel de boel heeft opgevolgd en die ongetwijfeld ook zag dat het goed was.

 

Volgende opdrachten:

  • 15/08 zwembadtornooi in Izegem.
  • 25 en 26 augustus internationaal tornooi in Essen.

 

Groeten,

 

Bjorn Cooremans

Facebook

Komende evenementen

24 juli 2018;
00:00
WK junioren +U23
24 juli 2018;
00:00
WK junioren +U23
24 juli 2018;
00:00
WK junioren +U23
24 juli 2018;
00:00
WK junioren +U23
24 juli 2018;
00:00
WK junioren +U23
29 juli 2018;
00:00
Recreatieve marathon (KKK)
24 juli 2018;
00:00
WK junioren +U23
01 aug 2018;
18:30 - 20:00
Start-to-kayak

Sponsor